X
تبلیغات
رایتل

بچه های دیروز

سایت بچه های دیروز یک پایگاه نوستالژیک برای ایرانیان می باشد. که خدماتی همچون فیلم و کارتون های قدیمی ، کتاب های درسی قدیمی ، تصاویر نوستالژیک ، عکسهای قدیمی ایران قبل از انقلاب در دوره های پهلوی وقاجار را در اختیار ایرانیان و علاقمندان قرار می دهد

آگهی آگهی

جنگ تحمیلی

بررسی سوابق مناقشات مرزی ایران و عراق

در طول تاریخ مرزهای دو کشور با تنش هایی رو برو بوده است که موجب  انعقاد قرار دادهایی بین دو سرزمین شده است.

اختلافات مرزی ایران و عراق به زمان صفویان بر می گردد که  عراق بخشی از خاک ایران بوده است. و خاندان آققویونلوها بر آن حکمروایی می کردند.زمانی که با بوجود امدن  امپراتوری عثمانی و انقراض امپراتوری چندین هزار ساله عثمانی در صدد کشور گشایی برآمد.


1-قرار داد آماسیه

در سال 1555 میلادی  اولین پیمان صلحی بین دولت عثمانی و ایران  به امضا رسید . در این قرار داد که در زمان شاه تهماسب اول و سلیمان اول در شهر آماس بسته شد و ایالت های شمالی آذربایجان ارمنستان و گرجستان  شرقی به ایران واگذار شد.  و در مقابل هم عراق و گرجستان غربی به عراق واگذار شد.

در این عهدنامه دولت عثمانی متعهد شد که با پیروان شیعه مدارا کند و همچنین  از زوار ایرانی  حمایت کند و از  صدور هر گونه حکمی که موجب درگیری و نزاع بین دو کشور شود خودداری کنند.  این قرار داد  بیش از 25 سال  روابط  دو کشور را بدون بر خورد نظامی نگه داشت.


2-قرارد زهاب

در سال 1639 پس از مرگ شاه عباس صفوی ,نوه اش شاه صفی به سلطنت رسید در حالی که تنها  هجده سال داشت در این میان  او بسیار بی رحم و درنده خو بود و تمامی افراد  ذکور (پسران) خاندان سلطنتی خود را  از بین برد. با  توجه به اوضاع بد مردم ایران در آن  زمان و همچنین   نفرتی که مردم آن زمان ایران به خاطر  خونریزی و قسی القلبی  شاه صفی به دل داشتند  موجب ضعف حکومت مذکور شد. سلطان مراد چهارم شاه عثمانی در سال1635  که هنوز کینه شکست از شاه عباس در حمله قبلی خود به بغداد را در دل داشت. از طریق ارز روم به ایروان حمله کرد و آنجا را به تصرف خود در آورد .در سال1638 مجددا به عراق حمله کرد  با وجودی که  پادگان نیروهای ایرانی 40 روز مقاومت کردند اما در نهایت  بغداد را نیز تصرف کرد. شاه صفی  پادشاه وقت ایران که تمام طول عمر خود را در حرمخانه دربار گذرانده بود با علوم و فنون نظامی  آشنایی نداشت  در نتیجه تقاضای صلح کرد. که این صلح در زهاب بین نماینده ایران و عثمانی به امضا رسید.

تفاوت این عهدنامه با سایر عهدنامه های پیشین در این بود که برای اولین بار از حدود مناطق مرزی  دو کشور  صحبت به میا آمد اما دقیقا مشخص نشد.

نواری مرزی بین دو کشور بوجود آمد  که با توجه به نبود  نقشه های قابل اعتماد  و وسایل مدرن حمل و نقل و ارتباطات در این ناحیه کنترل سیاسی نداشتند.


3-قرارداد کردان در سال 1746

دوران حکومت صفوی با روی کار آمدن نادرشاه به پایان رسید در حالی که وضعیت کشور متشنج بود  از  شرق افغانها به خراسان  حمله کرده بودند و بخشهایی از ایران را به اشغال خود در آورده بودند از غرب عثمانیها  قسمتهایی از خاک  ایران را به تصرف خود در آورده بودند و از شمال  هم حضور  امپراتوری روس  شرایطی خاص و خطرناک را برای کشور بوجود آورده بود و کشور با هرج  و مرج داخلی و نابسامانی زیادی رو برو شده بود.

مرزهایی شرقی را  سامان داد  و در کمتر از دو سال افغان ها را سرکوب کرد. نیروی دریایی  تشکیل داد.  و در سال 1735 میلادی سردار نادر  لطیف خان  با کمک این نیرو وارد اروند رود شد که بصره را تصرف کند. در این زمان که  دو کشتی مجهز انگلیسی که در آبهای بصره لنگر انداخته بودند. به کمک  عثمانی  ها برخاستند و  موجب شکست نیروی دریایی  جوان و بی تجربه  ایران شد و برای اولین بار انگلستان به  نفع عثمانی ها وارد جنگ با ایران شد.

به رغم سالها  جنگ نادر نتوانست به پیروزی قطعی با دولت عثمانی دست پیدا کند و بهمین خاطر با برقراری صلح موافقت کرد.

در تابستان 1746 قرار دادی بین دو کشور امضا شد که  قرار داد  سال 1639 که بین شاه صفی و  سلطانمراد چهارم به امضا رسیده بود  محترم شمرده شود و طرفین از تجاوز به  سرزمین های هم خود داری کنند.


قرار داد اول ارز روم در سال 1823 میلادی

قرارداد  کردان نتوانست  مرز میان عثمانی و  ایران را مشخص کند و  مناطق کوهستانی قصر شیرین همیشه محل منازعه و درگیری بود. در فاصله دو جنگ ایران با روس ها  روابط  ایران و عثمانی ها  رو به  تیرگی می رفت. ماموران عثمانی و مردم این سرزمین با ایرانی ها و زوار عازم  رفتار خوبی نداشتند.

در این بین  ماموران عثمانی  یکی از کاروان ها را که یکی از همسران فتحعلی شاه در آن حاضر بود با خشونت بازرسی کردند که موجب ناراحتی همسر شاه شد و باعث هر چه بیشتر شدن منازعات و تیرگی بین دو کشور شد.انگلیسیها با تجدید جنگ در تلاش بودند اندکی از  سر افکندگی  ایرانیان  را که ناشی از شکست در قفقاز بود جبران کنند انگلیسیها هم  پس از  امضای قرار داد زهاب همواره از عثمانیها حمایت می کردند. زیرا عراق کوتاه ترین راه ارتباطی اروپا به  شرق آسیا  و هندوستان بود.

عباس میرزا به دستور فتحعلی شاه اماده جنگ با عثمانی ها شد. و از جبهه شمالی به خاک عثمانی ها هجوم برد بعد از تصرف سلیمانه دیار بکر تا نزدیکی بغداد پیش رفت.

 و بغداد را به محاصره خود در آورد.دولت عثمانی که  توانایی  جنگیدن در دو جبهه را نداشت تقاضای صلح کرد و موجب  امضای قرار داد اول ارز روم شد که در سال 1833 در شهر ارز روم به تایید دو طرف رسید.

با توجه به این قرار داد  عهدنامه کردان  محترم شمرده شد. و در مورد احترام به زوار  و مرزهای قدیمی و تحویل  اسیران جنگی و اقامت یک سفیر از طرفین در دربار یکدیگر توافق به عمل آمد.

قرار داددوم ارز روم در سال 1847 میلادی

عهدنامه  دوم ارز روم در زمان  قدرت  محمد شاه قاجار امضا شد,که فردی کم مایه و بی کفایت بود از طرفی هم از بیماری نقرض رنج میبرد بهمین خاطر کلیه امور مملکت را به دست حاجی میرزا آقاسی سپرد و خود در امور  کشور دخالت کمتری میکرد نتیجه این کار بحران  و هرج و مرج در کشور بود.

دولت انگلستان این وضع را به نفع خود می دید پس افغانها را تحریک کرد و  مشکلاتی را در هرات بوجود آورد.محمد علی شاه سپاهی برای سرکوب افغان ها فرستاد و بسوی هرات حرکت و آن شهر را محاصره کرد در این میان  حاکم بغداد علیرضا پاشا در سال 1837 میلادی  به خرمشهر حمله کرد مردم خرمشهر را  قتل عام و اموال آنها را به تاراج برد..پاسخ ایران به این حرکت حاکم بغداد  اعتراض و تقاضای جبران خسارت و جلب رضایت ایران بود اما در مقابل دولت عثمانی این چنین پاسخ داد:

<<بندر محمره از توابع بصره و بغداد و ملک ماست و رعیت خود را تنبیه کرده ایم.اگر ثابت کردید که محمره(خرمشهر) از ایران است.آن گاه از آن گفتگو کنید.>>

وزیر مختار انگلستان هم به  پشتیبانی از دولت عثمانی چنین پاسخ داد:

<<شما اول اثبات کنید که محمره خاک ایران است- آن وقت ادعا کنید>>

دولت های انگلیس و روس که می خواستن از آب گل آلود ماهی بگیرند و منافع خود را حفظ کنند ترتیب مذاکراتی را دادند  که در سال 1843 کمیسیونی مرکب از نماینده چهار دولت ایران-عثمانی-روس-انگلیس(در ظاهر بی طرف) در ارزروم تشکیل شد.که منجر به امضای قرار داد دوم ارز روم شد.

طبق این قرارداد دو طرف متعهد شدند که از کلیه دعاوی ارضی خود دست بردارند و هیئتی از مهندسان  را برای تعیین مرزهای دو کشور انتخاب کنند.همچنین دولت ایران قبول می کند که از کلیه دعاوی خود در مورد  شهر و ولایت سلیمانیه چشم پوشی کند.و در مقابل هم دولت عثمانی قبول می کند که بندر خرمشهر-جزیره خضیر (آبادان) لنگرگاه و اراضی واقع در ساحل شرقی  شط العرب تحت حاکمیت مطلق ایران  باشد.بعلاوه آن کشتی های ایران این اجازه را خواهند داشت که با آزادی کامل در شط العرب از مصب رودخانه تا محل تلاقی مرزهای دو کشور عبور و مرور کنند. و علاوه بر این مقرر شد که حدود  مرزی دو کشور  تعیین شود که بعد از سه جلسه توافقی حاصل نشد نماینده ایران در این زمان امیرکبیر بود.






اختلافات مرزی ایران



1359



1360


1361


1362


1363


1364


1365


1366


1367




تمامی حقوق مطالب سایت متعلق بچه های دیروز می باشد.
طراحی و اجرا:سایت ستاپ